επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

Μετράμε αντίστροφα για τη νέα επίσκεψη στη Λεωφόρο. Στο αγαπημένο… αντίπαλο γήπεδο, εκεί που έχει σταματήσει ο χρόνος. Εχει τα καλά, έχει και τα άσχημα, βέβαια, γιατί το κουτάκι μπύρας φτάνει εύκολα στον αγωνιστικό χώρο από τις κεντρικές εξέδρες. Από εκεί θα δούμε την ομάδα αύριο πρώτα ο Θεός, στο πρώτο ντέρμπι για φέτος που οι δύο ομάδες καίγονται τόσο. Η ΑΕΚ για την πρώτη θέση και ο ΠΑΟ έτσι όπως την πάτησε με το κουτάκι ΑΛΦΑ, για να αποφύγει την τελευταία και τους τρεις προκριματικούς.

Τελικός είναι το ματς και σε έναν τελικό όλοι πρέπει να πηγαίνουν με όλα τα όπλα. Για αυτό πρό εορτής εκφράζω την απορία γιατί ο Μανόλο απεμπολεί πλήρως το δικαίωμα με το αποκλεισμό Πατίτο και Βάργκας να παίξει κι από τα άκρα ή να ψάξει το γκολ της αναμπουμπούλας. Πόσο πιο χρήσιμοι είναι οι δίδυμοι πύργοι ιδίως μετά από αυτό που είδαμε την Κυριακή από τον μεγάλο Αλμέιδα που δυστυχώς δεν μπορεί πια; Φυσικά η ομάδα μπορεί κάλλιστα να νικήσει έτσι. Άλλωστε τα κατάφερε στην Τούμπα με την ίδια αποστολή και με την ίδια, ελπίζω ενδεκάδα, δηλαδή με Αραούχο και Λάζαρο στο αρχικό σχήμα. ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ. Εκεί που ο ΠΑΟΚ πέρασε με… κουτάκι και μια διακομιδή στον Ευαγγελισμό, η ΑΕΚ πρέπει να νικήσει μια ομάδα που και στο ΟΑΚΑ έδειξε πως μόνο εύκολη δεν είναι και τώρα θα έχει ξεκάθαρο κίνητρο χωρίς να είναι ζαλισμένη από το ματς με τον ΠΑΟΚ.

Ζαλισμένη είναι η ΑΕΚ μετά την χθεσινή σφαλιάρα. Όλοι είμαστε ζαλισμένοι για αυτό καλό είναι να μιλάμε όσο το δυνατόν λιγότερο τις επόμενες ώρες της καταστροφής. Μετά από 3 παιχνίδια γεμάτα αξιοπρέπεια και έντονα συναισθήματα, η ΑΕΚ έχασε από τον δεδομένα καλύτερο Παναθηναϊκό με έναν ταπεινωτικό τρόπο. Και το χειρότερο από όλα είναι πως μαζί με τους πάρα πολλούς που έφυγαν, δικαιολογημένα για μένα γιατί μιλάμε για ανθρώπους που πήγαν, έφυγε και η ομάδα από το παρκέ αντί να προσπαθήσει να μαζέψει την διαφορά. Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, το χαστούκι ήταν δυνατό. Φυσικά, για μένα τουλάχιστον, δεν υπάρχει η λέξη ντροπή. Παρότι τα παιδιά που έπαιξαν και ο προπονητής θα πρέπει να ντρέπονται αν είναι φυσιολογικοί, για την ΑΕΚ δεν υπάρχει ντροπή.

Η έννοια της λέξης ντροπή για την ΑΕΚ έχει αλλάξει εδώ και καιρό. Έχουμε ζήσει την πραγματική της έννοια. Ντροπή ήταν ο υποβιβασμός. Ντροπή ήταν η τέταρτη θέση στην Α2 όταν ανέβαιναν τρεις. Ντροπή ήταν η ήττα στον Κρόνο με τρίποντο ενός παιδιού που είχε κόψει το… μπάσκετ και πήγαινε όποτε είχε χρόνο από τα… διαβάσματα. Και για μένα ντροπή είναι η ΑΕΚ να είναι στο καλύτερη της σημείο την τελευταία 15ετια και να κόβει 1.131 εισιτήρια την μέρα που νικάει τον ΠΑΟ στον δεύτερο ημιτελικό και 1.456 χθες που πήγαινε για το 2-2 ανεξάρτητα με το τελικό σκορ. Και να μην μιλήσουμε για όλη την χρονιά. Που στα περισσότερα ματς το νούμερο των εισιτηρίων ήταν… τριψήφιο.
Εκτός λοιπόν από το καλό που κάνει η ήττα αυτή, ώστε να σχεδιαστεί η συνέχεια με πιο ρεαλιστικά στοιχεία, αυτό είναι και το κοινό της ομάδας. Αυτό είναι το μπασκετικό κοινό της ΑΕΚ.

Μαζί με τα 1.020 διαρκείας που σε κάθε αγώνα έρχονταν περίπου τα μισά. Ένα δεκάλεπτο έχασε φέτος, το χθεσινό, και έχω προσωπική άποψη. Ολοι όσοι ήρθαν έστω σε έναν αγώνα ήταν φανταστικοί. Πάντα η ομάδα είχε υποστήριξη και βοήθεια. Αξίζουν ότι το καλύτερο. Αλλά είναι λίγοι. Ελάχιστοι για μια ομάδα με τόση μεγάλη οπαδική βάση που ξαναμπήκε θεαματικά στον χάρτη κερδίζοντας την τρίτη θέση πέρυσι στο τέλος και που φέτος εδραιώθηκε ακριβώς πίσω από τους δύο, που θυμίζω ότι ήταν οι δύο από τους τέσσερις πρώτους της φετινής Ευρωλίγκας και την οποία κατακτούσαν την χρονιά που η ΑΕΚ υποβιβαζόταν ή παρέμενε στην Α2, με πολύ καλύτερο ρεκόρ και πρόοδο και στην Ευρώπη.

Νομίζω πως η χθεσινή ήττα σε συνδυασμό με την ανταπόκριση του κόσμου είναι το καλύτερο μήνυμα προς τον άνθρωπο που χάρη σε αυτόν η ομάδα επανήλθε στην αξιοπρέπεια. Να ανεβούν τα νέα παιδιά μας στην δωδεκάδα (Μωραϊτης, Τσαλμπούρης, Αντιτς, Σκουλίδας) με ρόλο, Έλληνες και ξένους νέους με φιλοδοξίες συν 2-3 έμπειρους καθοδηγητές και ΓΗΠΕΔΟ. Κι όταν είναι έτοιμο το γήπεδο να είναι έτοιμα και τα δικά μας παιδιά. Εμείς οι 1.500 εκεί θα είμαστε πάλι και πιστεύω πως θα συναρπάσει και αρκετούς άλλους να παρακολουθούν να γεννιέται μια δική μας γενιά ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΩΝ. Με αυτά τα παιδιά, με τον Λαρεντζάκη, με τον Χατζηδάκη που έρχεται από πίσω και τα άλλα μεγάλα ταλέντα που προσπαθεί να φέρει και θα φέρει στην ΑΕΚ ο Αγγελόπουλος. Αυτά. Ένα 3-0 με τον Αρη θα είναι ένα καλό κλείσιμο της σεζόν. Και το μέλλον είναι ΔΙΚΟ ΜΑΣ.